Foco Punto de Vista Noviembre 26

Juízo film brasildarra da, eta Brasilen adin txikikoei egindako epaiketen funtzionamendua erakusten du. Hainbat delitu leporatzen dizkiete, lapurreta txikietatik hasi eta erailketaraino. Frederick Wisemanen metodologien ildoari jarraituz, eta erakunde publikoen funtzionamendua urruntze formal baten bidez behatuz, Maria Augusta Ramosek horma judizialetan arrakala bat irekitzea lortu zuen, São Paulon gazte marjinalen destino zalantzagarria erakusteko. Zinemagile iparramerikarraren Juvenile Court (Corte Juvenil, 1973) filmarekin erreverberatuz, zinemagile brasildarrak, gutxieneko talde batekin egindako filmaketa batean, gazteen epaiketa baten dramaturgia gogorra transmititzea eta Estatuaren erabaki zurrunak azaltzea lortzen du.

Dokumental honen filmazioak lege-oztopo bat izan zuen, eta dispositibo berezi batez hornitu zen. Epaiketak grabatuak izan zitezkeen, baina ez adingabeen aurpegiak epaituak izateagatik. Horrela, elkarrizketetako protagonistak aurrez aurre erregistratzen diren bitartean, eta ahaztezinak diren presentziekin, hala nola — gaztea — epaile bat, errukiaren eta zorroztasunaren artean dagoena, akusatuak albo-hartualdiekin filmatu ziren. Esku hartzen duten pertsona guztiak benetakoak dira (epaileak, poliziak, senideak), bai eta entzuten ditugun ahots guztiak ere, baina auzipetuen aurrez aurreko hartualdiak egiteko, antzeko jatorri sozialeko gazte-talde bat hautatu zen. Aurretik inolako aktore-esperientziarik izan gabe, aretoan eztabaidatutakoa hitzez hitz entseatu eta errepikatu zuten, keinu eta egiazkotasun ikaragarriak eskainiz, benetako talketatik ezin bereizizko birsorkuntza eskainiz.