ZINEMA BEACH 2026

Udan ere zinema garaia izaten da. Betidanik, udako zinema, kontzeptu gisa, film batez gozatzeko beste modu bat izan da, erlaxatuagoa eta jai-giroagoa, urte sasoi honetan gertatu ohi den guztia bezala. Filmategitik udaro udako zinema berrinterpretatzen dugu eta Baluartera tumbonak ekartzen ditugu, hondartza bat (birtuala, hori bai), jolasekin, janaria eta edaria ere bai, udako zinema ezberdin batez gozatzeko, familia osoarentzat eta garai guztietako pelikula enblematikoetara errazago iristeko keinu batekin.

Jatorrizko bertsioa ahaztu gabe, Zinemabeach 2026 programak abentura, animazioa, autore-zinemaren nortasunetik pasatutako superheroiak, barre-munstroak dituen komedia klasikoa edo zortzimilako zientzia-fikzioa uztartzen ditu, soinu-bandatik mamuak ehizatzen dituzten auto eta makinen ezinezko atrezzoetaraino arrastoa utzi ziguna.

Aurten "beldurrezko" komediaren klasiko batekin hasiko gara: El jovencito Franskenstein, 1974. Zalantzarik gabe, Mel Brooksek zuzendu zuen filmik onena, beti absurdoaren komediara zuzendutako karrera batekin. Filmak Mary W. Shelleyren istorioaren izua atzean uzteko gai den talde paregabea du (Gene Wilder eta Marti Feldman bikainak), bere metraje osoan etengabeko barre-algara eragiteko. Gozatu ederra, eta zuri-beltzean.

Hurrengo saioan, superheroien saio bat: Batman (Tim Burton, 1989). Zalantzarik gabe, pertsonaia honen komikiaren egokitzapenik onenetako bat da, iluntasun eta heroitasun bera baitarama. Iluna, gotikoa, zuzendariaren nortasunarekin, ebakidurarik gabe, eta casting paregabea: Michael Keaton Batmanen gizatasuna brodatzen, Jack Nicholsonek gorpuztutako Joker ikoniko bat. Miragarria, indartsua, barrokoa. Superheroien zinemako harribitxi bat, generoaren ohiko azalkeriatik kanpo.

Wall-E (Andrew Stanton, 2008) aurtengo animaziozko filma da. Pixar bere film garrantzitsuenetako bat da, teknika, poesia, edertasuna eta mezua uztartzen dituena. Bere lehen berrogei minutuak, gehiegikeriarik gabe, zinemaren historiako onenetakoak dira, benetakoak edo animaziozkoak, garai guztietakoak. Eta etorkizunean geratuko zaigun munduari buruz hausnartzeko istorio bat, entretenitzeari eta Wall-E eta Evaren abenturekin hunkitzeari utzi gabe.

Los cazafantasmas (Ivan Reitman, 1984) filmak amaiera bikaina eman dio programa honi. Komedia, izua, zientzia fikzioa eta Bill Murrayren laconismo hilarantea barne hartzen dituen generoen nahasketa gisa sortutako film zoroa. Belaunaldi berriek ezagutu beharreko filma da, eta, aldi berean, adinekoak nerabezarora itzuliko dira, non mamuak irribarreekin, musika elektronikoarekin eta ezinezko makinekin areagotu daitezkeen. Nostalgia hutsa. Entretenimendu hutsa.

Laburbilduz, lau aukera handi gure bizitzako pelikulekin berriz topo egiteko, edo horiek deskubritzeko, edo belaunaldi berriei hurbiltzeko. Eta hori guztia Baluarteko "hondartza" bereziak eskaintzen dituen erakargarritasunekin.